cennik tablica-informacyjna kontakt jak dojechać
ciekawe tematy Koronografia - inwazyjne badanie tętnic wieńcowych

Koronografia - inwazyjne badanie tętnic wieńcowych

Jest to obecnie najdokładniejsza metoda oceny tętnic wieńcowych.

Tętnice wieńcowe są to naczynia krwionośne, które doprowadzają krew do mięśnia sercowego.

Tętnice wieńcowe można uwidocznić  wykonując  serię zdjęć rentgenowskich, wcześniej jednak należy je wypełnić środkiem kontrastowym.

Płyn kontrastowy podaje się do naczyń wieńcowych za pomocą cienkiego cewnika, który wprowadza się poprzez nakłucie w znieczuleniu miejscowym tętnicy promieniowej na przedramieniu , powyżej nadgarstka lub tętnicy udowej w pachwinie. Po nakłuciu tętnicy udowej pacjent musi przez 12 godzin leżeć na wznak w łóżku. Po nakłucie tętnicy promieniowej można od razu chodzić.

Badania i zabiegi przeprowadza się w warunkach szpitalnych w Pracowni Hemodynamiki.

W przypadku planowego zabiegu pacjent jest hospitalizowany na 1 dobę.

Dzień przed badaniem pacjent powinien wypić około 1,5 – 2 litra płynów. W dniu badania zgłasza się do szpitala na czczo. Leki należy przyjąć dopiero po konsultacji z lekarzem. Należy zabrać ze sobą butelkę wody mineralnej, dokumentację medyczną.

Pacjenci, którzy przyjmują leki przeciwkrzepliwe powinni skonsultować się z lekarzem celem ustalenia leczenia przed badaniem.

W przypadku, gdy koronarografia ujawni zmiany chorobowe w tętnicach wieńcowych pacjent jest kwalifikowany do leczenia farmakologicznego lub zabiegowego tj.  angioplastyki wieńcowej lub leczenia kardiochirurgicznego tzw. wszczepienie by-passów.

Prawidłowe tętnice wieńcowe


PRAWA TĘTNICA WIEŃCOWA


LEWA TĘTNICA WIEŃCOWA

Angioplastyka wieńcowa- małoinwazyjna metoda leczenia zmian w tętnicach wieńcowych

W przypadku stwierdzenia istotnego zwężenia w tętnicach wieńcowych,  miejsce zmiany wprowadza się balonik, który rozpręża się pod dużym ciśnieniem uzyskując poszerzenie naczynia. W kolejnym etapie wprowadza się stent, który wszczepia się w poszerzane miejsce.

 Stent to metalowa siatka w kształcie walca, która tworzy w ścianie naczynia wzmacniające  „rusztowanie”.

Po zabiegu pacjent musi kontynuować odpowiednie leczenie farmakologiczne, by zminimalizować ryzyko zakrzepicy lub restenozy ( ponowne zwężenie)  w stencie. Pomimo właściwego leczenia w zależności od rodzaju stentu i chorób towarzyszących ryzyko ponownego zwężenia  waha się od kilku do kilkunastu procent.

Zabieg angioplastyki wieńcowej wykonuje się w warunkach szpitalnych w Pracowni Hemodynamiki. W przypadku planowego zabiegu pacjent jest hospitalizowany na 1 dobę.

Dzień przed badaniem pacjent powinien wypić około 1,5 – 2 litra płynów. W dniu badania zgłasza się do szpitala na czczo. Leki należy przyjąć dopiero po konsultacji z lekarzem. Należy zabrać ze sobą butelkę wody mineralnej, dokumentację medyczną.

Pacjenci, którzy przyjmują leki przeciwkrzepliwe powinni skonsultować się z lekarzem celem ustalenia leczenia przed zabiegiem i po zabiegu.

Dławica piersiowa wysiłkowa – postać choroby wieńcowej spowodowana najczęściej przez zwężenie tętnicy wieńcowej przez blaszkę miażdżycową. Typowe dolegliwości to bóle lub duszności trakcie wysiłku fizycznego spowodowane niedokrwieniem mięśnia sercowego.

Niestabilna dławica piersiowa -  przy bardzo dużym zwężeniu tętnicy wieńcowej mogą pojawić się bóle w klatce piersiowej bez żadnego wysiłku fizycznego, bóle spoczynkowe i nocne.

Zabieg angioplastyki wieńcowej z implantacją stentu z powodu dławicy piersiowej

1.
2.
3.
4.

Zawał serca – spowodowany jest najczęściej przez zamknięcie naczynia wieńcowego i ostre niedokrwienie mięśnia sercowego. W typowym przypadku dochodzi do pęknięcia blaszki miażdżycowej w ścianie naczynia wieńcowego, powstania przyściennej skrzepliny, która zamyka światło tętnicy.

 Ból w klatce piersiowej, duszność, potliwość, osłabienie, omdlenia, nudności, lęk to najczęstsze objawy zawału serca ale zdarza się, szczególnie u osób chorujących na cukrzycę, że objawy zawału mogą być nietypowe. Przedłużające się niedokrwienie powyżej 30 minut powoduje martwicę mięśnia sercowego i nieodwracalne uszkodzenie serca.

Najskuteczniejszą metodą leczenia zawału serca jest angioplastyka wieńcowa.

Angioplastyka wieńcowa prawej tętnicy wieńcowej z powodu zawału serca

1.

2.

 

3.

4.

Leczenie kardiochirurgiczne - operacja wszczepienia pomostów aortalno-wieńcowych (by-passów)

W przypadku bardzo zaawansowanych zmian w tętnicach wieńcowych wykonuje się operację kardiochirurgiczne polegające na ominięciu zwężonych miejsc w tętnicach wieńcowych za pomocą wszczepienia pomostów łączących aortę z tętnicą wieńcową za zwężeniem. Do pomostów żylnych używa się najczęściej żył kończyn dolnych, a do pomostów tętniczych tętnicy piersiowej wewnętrznej.

 

Kiedy lokalizacja zwężeń i warunki anatomiczne na to pozwalają zabiegi są wykonywane metodą laparoskopową, z małych nacięć na klatce piersiowej bez konieczności otwierania klatki piersiowej, zatrzymania akcji serca i użycia krążenia pozaustrojowego. Powoduje to zmniejszenie ilości powikłań  i szybszą rekonwalescencję pacjentów.

W przypadku planowych operacji śmiertelność wynosi około 4 %.